Prolog „Happiness”

Potraficie sobie wyobrazić, że macie wszystko, a tak naprawdę nie macie nic? Jestem w podobnej

sytuacji. Tak to jest kiedy ma się bogatych rodziców. W zasadzie obecnie mogę liczyć jedynie na moją siostrę, gdyż tylko ona jest mi bliska. Jestem jak najbardziej otwarta na nowe znajomości, lecz niezbyt ufna. Wydaje mi się, że „miłość” rodziców w stosunku do mnie to jedno wielkie kłamstwo. Gdyby tylko mogli sprzedaliby mnie żeby zdobyć kolejne pieniądze.

Od małego zawsze dostawałam wszystko co chciałam, ale dla mnie pieniądze nie są najważniejsze. Jedyne czego chcę to poznać wyjątkowego chłopaka, z którym spędzę resztę moich dni. Czy cokolwiek w moim życiu się kiedyś zmieni? Pragnę tylko odrobiny szczęścia...

„Miłość niesie ze sobą wielkie szczęście, o wiele większe od bólu, który przynosi tęsknota.”

„Tylko życie poświęcone innym warte jest przeżycia.”

Chcę kogoś pokochać, chcę być kochana...

Chcę poczuć dotyk osoby, której na mnie zależy...

Chcę by ktoś się o mnie troszczył...

Nie chcę żyć samotnie, samotność mnie przytłacza...

Całe dnie spędzam na tęsknocie za czymś, czego nie było...

Może mój los się wreszcie odmieni i podaruje mi trochę szczęścia...

„Ten, kto biedny i szczęśliwy, jest bogaty, że bardziej nie trzeba.”

„Nie poddawaj się rozpaczy. Życie nie jest lepsze ani gorsze od naszych marzeń,

jest tylko zupełnie inne.”

Hej Hej ♥
Posłuchałam wreszcie mojej Parker'owej , zebrałam się, no i proszę jest prolog.
Ja nie jestem nim zbytnio zachwycona no ale cóż bywa.
Nie zawsze idzie wszystko po naszej myśli. Mam nadzieję, że będzie się miło czytało.
Fajnie by było gdyby przybyło czytelników i komentarzy ale nie zawsze dostajemy to czego chcemy.
Dobra kończę bo zaraz napiszę tu wypracowanie a nie notkę. Dziękuję za każde wejście i komentarz :*
Do następnego! ;**